X
تبلیغات
رایتل
آدم در دم مرد
Blogroll Me!
RSS | صفحه اول | تماس

مجتبا پورمحسن

دوشنبه 9 بهمن‌ماه سال 1385
‌‌گفت‌ و گو با حسین‌ سناپور، نویسنده برنده‌ جایزه‌ بنیاد گلشیری

تنهایی ناگزیر آدم ها در زندگی شهری

‌‌مجتبی پورمحسن‌

شاگرد خلف‌ کلاسهای آقای هوشنگ‌ گلشیری، سالها پس‌ از تشکیل‌ کلاسهای خالق‌ “شازده‌ احتجاب” همچنان‌ سایه‌ این‌ نویسنده‌ بزرگ‌ را بر سرش‌ احساس‌ می‌کند. آخرین‌ آن‌ پس‌ از اهدای جایزه‌ی بنیاد گلشیری به‌ حسین‌ سناپور و اعتراض‌های پیامد این‌ جایزه‌ بود که‌ نام‌ این‌ نویسنده‌ را بار دیگر در کنار نام‌ هوشنگ‌ گلشیری قرار داد. اما دریافت‌ جایزه‌ی گلشیری نخستین‌ موفقیت‌ ادبی سناپور نبود. او در اواخر دهه‌ی هفتاد به‌ خاطر رمان‌ “نیمه‌ی غایب” برنده‌ی جایزه‌ی مهرگان‌ شد و در نتیجه‌ی این‌ موفقیت‌ اولیه‌ رمان‌ او به‌ چاپ‌ دوازدهم‌ رسید. “ویران‌ می‌آیی” دومین‌ رمان‌ سناپور بودکه‌ مثل‌ کتاب‌ اولش‌ مورد استقبال‌ قرار نگرفت. پس‌ از آن‌ وی به‌ انتشار دو مجموعه‌ داستان‌ دست‌ زد. “با گارد باز” و “سمت‌ تاریک‌ کلمات”. “با گارد باز” به‌ خاطر زبان‌ دشوارش‌ چندان‌ نظر منتقدان‌ و مخاطبان‌ را جلب‌ نکرد. اما در کتاب‌ “سمت‌ تاریک‌ کلمات” نویسنده‌ رابطه‌ی انسان‌ امروز را مورد توجه‌ قرار می‌دهد. او در داستانهای این‌ مجموعه‌ تنهایی انسان‌ را در جهان‌ پرهیاهوی امروز به‌ تصویر می‌کشد. با حسین‌ سناپور درباره‌ی کتاب‌ “سمت‌ تاریک‌ کلمات” و حاشیه‌های پیرامون‌ جایزه‌ی ادبی گلشیری به‌ گفت‌ و گو نشستیم.ادامه


شعر

نقد

داستان
کتاب
گفت و گو
نقد آثار
ترجمه
آلبوم عکس
بلاگ
آرشیو

تعداد بازدیدکنندگان :
204586

عناوین آخرین یادداشت ها

نقل مطلب از این سایت با ذکر منبع مجاز است.